Dornier Do X był w latach trzydziestych największym samolotem na świecie. Wedle koncepcji twórców mógł przewozić do 100 pasażerów przez Atlantyk w warunkach podobnie komfortowych, jak w przypadku oceanicznego liniowca. Łódź latająca wykonana całkowicie z metalu, posiadała na trzech pokładach osobne kabiny, sypialnie, salony, pomieszczenia dla palaczy i jadalnie, jak również łazienki i kuchnię. 2 listopada 1930 wystartował Dornier Do X celem odbycia podróży dookoła świata, podzielonej na wiele różnych etapów, począwszy od Europy, przez Amerykę Południową, USA, Indie z powrotem do Niemiec, gdzie 24 maja 1932 roku wylądował na jeziorze Müggelsee pod Berlinem. Dornier Do X w okresie II wojny światowej padł ofiarą bomb. Dwa egzemplarze z silnikami Fiata służyły we włoskich lotniczych siłach zbrojnych.
[edytuj] Dane techniczne:
Kraj: Niemcy
Typ: Łódź latająca dalekiego zasięgu
Pierwszy lot: 25 lipca 1929
Wyprodukowane egzemplarze: 3
Rozpiętość: 48 m
Długość: 40 m
Wysokość: 10,10 m
Powierzchnia nośna: 450 m2
Masa własna: 32675 kg
Zespół napędowy: 12 dwunastocylindrowych silników widlastych Curtiss Conqueror, każdy o mocy 649 KM
Prędkość maksymalna: 210 km/h
Pułap praktyczny: 1250 m
Zasięg: 2200 km
Załoga: 5 pilotów i osoby funkcyjne
Pasażerowie: do 100
Airbus A320 należący do armeńskich linii lotniczych Armavia, który na początku maja (3.05) spadł do Morza Czarnego, u wybrzeży rosyjskiego kurortu Soczi, lądował przy bardzo niesprzyjających warunkach atmosferycznych. W nocy, w rejonie północno-wschodnim wybrzeża Morza Czarnego przechodziły wielogodzinne opady deszczu o charakterze ciągłym, silnie ograniczające widoczność. Temperatura utrzymywała
